Met de optimistisch klinkende titel De nieuwe
wereld opent 38CC de eerste tentoonstelling van 2010. Beeldend
kunstenaar Jan van de Pavert (1960) toont hier voor het eerst
een totaalinstallatie van vier deels nieuwe werken. 38CC nodigde
deze kunstenaar uit vanwege zijn affiniteit met architectuur en
architectuurtheorie. Zaterdag 30 januari opende Mick Eekhout,
hoogleraar productontwikkeling TU Delft en directeur/ontwerper
Octatube Delft de expositie.
In de hoofdruimte van 38CC richtte Van de Pavert
een klein podium op. Enkele traptreden leiden naar twee sokkels
met daarop twee beelden. Daarnaast plaatst hij nog twee beelden
op aparte sokkels. Twee van de vier beelden zijn een soort architectonische
modellen met zes gevels als een dobbelsteen. De andere twee zijn
nieuwe, zogenoemde ‘buismeubels’. Voor deze nieuwe
sculpturen vormen de buismeubelen van Marcel Breuer (1902-1981)
en Mart Stam (1899-1986) uit circa 1925 het vertrekpunt. De ruimtelijke
kwaliteit van deze vernuftige meubelen uit één doorlopende
buis voert Van de Pavert net iets verder door. Met een even kleinere
schaal en een opbouw meer als kubus ontstaan er daadwerkelijk
sculpturen.
Van de Pavert maakte in de loop van de jaren tachtig
furore met eigenzinnige beelden. Er ontstonden afgietsels van
zijn raam- en deurpartijen, grote tenten, kleine modellen en gebouwtjes
waar je als toeschouwer daadwerkelijk in kunt. Kunst, architectuur
en stedenbouw hadden en hebben nog steeds zijn aandacht, evenals
de sociale functie ervan. Van de Pavert is met name geïnteresseerd
in de kunst en architectuur van de vroege avant-gardes van de
twintigste eeuw en de architectuur van de jaren zestig. Dit modernisme
vindt zijn weerslag in zijn eigen werk. In de loop van de tijd
heeft hij behalve modellen ook video’s, animaties, tekeningen,
muurschilderingen en zelfs behang gemaakt. Zijn schilderingen
roepen herinneringen op aan de sociaal-realistische schilderingen
van de Mexicaanse kunstenaar Diego Riviera (1886-1957).
Als titel voor de tentoonstelling bij 38CC koos
Van de Pavert: De nieuwe wereld. “Er is een tijd geweest
dat men gewend was in die termen te denken. Begin twintigste eeuw
(1907-1924) waren kunst en architectuur een voorbode van een betere
wereld. Architectuur heeft die rol het langst gehad. Kijk maar
naar de modernistische architectuur uit de jaren zestig. Tegenwoordig
kennen we noch de utopische bouw, noch de terminologie. Maar als
de economie weer een beetje aantrekt, kan dat weer veranderen.
Vandaar De nieuwe wereld,” aldus Van de Pavert.
Naast de installatie presenteerde Van de Pavert
ook foto’s van (inmiddels verdwenen) modernistische architectuur
in Nederland in combinatie met afbeeldingen die te maken hebben
met hedendaagse politiek.